تبليغاتX
روزنه هاي اتاق آبي
 

می رم تا باز تجربه ای داشته باشم از سرزمین های مردم چشم بادامی با آرزوهای بزرگ.

می رم تا طولانی ترین دیوار دنیا رو قدم بزنم و بزرگترین مجسمه های مائو رو لمس کنم.

 می رم تا اسطوره های مردمی از سرزمین اژدها رو حس کنم.

می رم تا  باز تجربه ای از خوشی ها و هیجان ها و دل تنگی ها رو به دوش بکشم.

می رم چین.

|+| نوشته شده توسط هستی در سه شنبه پانزدهم اسفند 1385 و ساعت 1:6 PM  
 ترمز برید

رئیس جمهور کشورمان باز هم ترمز سخنانش برید و در سراشیبی ادبیاتی گام برداشت که تنها جاهلان و دستمال به دستان قدیم قدم به آن جاده می گذاشتند. فیاض زاهد در اعتمادملی مطلبی با عنوان  جناب رئیس تامل فرمایید نوشته که خواندنی است. البته امروز همه روزنامه ها با تیترهای خود به این سخنان آقای زاهد صحه گذاشته اند.

|+| نوشته شده توسط هستی در دوشنبه هفتم اسفند 1385 و ساعت 10:34 AM  
 

نام من طلوع تاریک صبح زمستانی است

قلب من نبض خاک تپنده گرم ترین بیابانهاست

روح گنگم سفر کرده ی رقصی است از عالم عرفانی

جسمم اما از آسمان های باران ندیده طوفانی است

 

 

 

|+| نوشته شده توسط هستی در سه شنبه یکم اسفند 1385 و ساعت 4:1 PM